ACT's experience with the mapping of Indian lands in Suriname , dates back to the late 90's when initial maps were created for the Suriname-Brazil border region by the Trio Indians through a process called participatory mapping . Indigenous partners were trained to map over 10 million acres of forest through GPS technology and valuable information out of the community for marking the points of interest which are gathered through field expeditions and were consulted with the community in a series of workshops.

Trained Indians traveled to other villages to train other local Indians on mapmaking and so indigenous mappers have traveled throughout their traditional territories, documenting and naming geography, settlements, areas of use, areas of exceptional biodiversity, and sites of historical or sacred significance. An innovative form to guarantee that the traditional knowledge of a specific indigenous area is kept alive and is transmitted to indigenous youth as well as to ensure its valorization and the sustainable management of natural resources is the use of participatory mapping.


Indigenous mappers on expedition for mapping of the Trio territory, 2006

Presentation of first territorial map in Suriname , 2000

Together with the Government's Central Bureau for Aerial Mapping (CBL), ACT created in 2000 an official government map that became the first written record the Indians had denoting their own place names, beliefs and knowledge. This map has received recognition from National Geographic, US congress, among other sources. With ACT- Suriname assistance, territorial m aps have been made for most of South-Suriname inhabited by the Trio and Wayana communities. Examples are the:

  • Land use map of Trio in South-western Suriname (2000)
  • Land use map by Trio and Wayana in the Tapanahony drainage basin(2001)
  • Land use map of the Wayana territory in South-eastern Suriname (2005)

In 2006, an update has been made of the Trio map (2000) including not only data on land use but also on risks and potential threats to the area. Activities planned for 2007 include a risk map of the Trio and Wayana territory (2001) and a comprehensive map for the whole of South-Suriname.

The participatory mapping process of ACT and its partners adds to the cultural strengthening and defense of the indigenous territorial and political rights. This is specifically important for Suriname , where there are no formal rights to indigenous people's ancestral lands. At present, these tribal groups have no land, which means that their living territories can be used by the Government to third parties, without prior consultation or compensation of the people who have inhabited the land since Pre-Colombian times. This situation has led to many problems, including the invasion of small-scale gold miners, logging companies and even forced relocation after the construction of a hydropower plant in the 1960s.

An additional result of the process of ethno-mapping is the identification of the priority areas for conservation. After the identification and mapping processes of crucial places, it is possible to concentrate efforts that allow for land planning and management, the sustainable management and the preservation of those areas.

^top


Al sinds de jaren '90 werkt ACT

aan het in kaart brengen van Inheemse grondgebieden. In deze periode maakten de Trio's, een inheemse stam die leeft in het Zuidwesten van Suriname, de eerste landkaarten van het Suriname-Brazilie grensgebied door middel van participatieve kartering . Inheemse collega's werden getraind om meer dan 5 miljoen hectare bos met behulp van GPS technologie en relevante informatie uit de gemeenschap in kaart te brengen. Deze informatie werd gebruikt voor de markering van voor de Trio's belangrijke lokaties die tijdens veld expedities geïdentificeerd waren. De data werden vervolgens geverifieerd middels consultaties met de lokale bevolking .

Inheemsen die getraind waren in het maken van landkaarten bezochten vervolgens andere Inheemse dorpen om hun kennis en vaardigheden over te dragen aan de bewoners van die plaatsen. Op deze wijze reisden de inheemse kaartenmakers door het hele traditionele leefgebied terwijl ze geografische kenmerken, dorpen, gebruiksgebieden, gebieden met hoge biodiversiteit, en lokaties met een bijzondere historische of spirituele waarde benoemden en vastlegden. Participatieve kartering is een innovatieve methode om het behoud en de overdracht van traditionele kennis aan de inheemse jongeren te bevorderen. Tevens kan deze methode bijdragen aan de waardering voor en het duurzame beheer van natuurlijke hulpbronnen.


Inheemse kartografen op expeditie voor het karteren van het Trio leefgebied, 2006

Presentatie van de eerste inheemse territoriale landkaart in Suriname, 2000

In samenwerking met het Centraal Bureau Luchtkartering (CBL) vervaardigde ACT in 2000 een officiële overheidskaart. Deze kaart was voor de inheemsen het eerste geschreven document waarop hun eigen plaatsnamen, geloofssysteem, en kennis zijn vastgelegd. De kaart is onder andere erkent door de National Geographic en het US Congres. Met ACT Suriname's assistentie zijn er culturele landkaarten gemaakt voor vrijwel heel Zuid Suriname, waar de Trio en Wayana leven. Deze kaarten zijn onder andere:

  • Land- en grondgebruikkaart van de Trio in Zuid-West Suriname (2000)
  • Land- en grondgebruikkaart door de Trio en Wayana in het Tapanahony stroomgebied (2001)
  • Land- en grondgebruikkaart van het Wayana leefgebied in Zuid-Oost Suriname (2005)

In 2006 heeft er herkartering plaatsgevonden van de Trio kaart (2000) welke niet alleen data op het gebied van landgebruik, maar ook de risico's en bedreigingen in het bestaande leefgebied weergeeft. In 2007 worden de activiteiten vooral gericht op het vervaardigen van een risico-kaart van de Trio and Wayana leefgebied (2001) en een landgebuik kaart voor geheel Zuid-Suriname.

Het vervaardigen van culturele landkaarten door ACT en haar partners draagt bij aan de versterking van de Inheemse cultuur en de verdediging van Inheemse territoriale en politieke rechten. Dit is met name belangrijk in Suriname waar de rechten van Inheemsen op voorouderlijke gebieden niet formeel bij wet erkend zijn. Momenteel hebben tribale groeperingen geen land, waardoor de overheid hun traditionele leefgebieden kan gebruiken of in concessie aan derden geven zonder consultatie met of compensatie van de mensen die het gebied al eeuwen bewonen. Deze situatie heeft al tot veel problemen geleid zoals de invasie van kleinschalige goudzoekers en houtkap maatschappijen, en gedwongen verhuizing na de aanleg van een waterkracht centrale in the jaren '60.

Ethno-kartering kan ook een waardevolle bijdrage leveren aan de identificatie van prioriteitsgebieden voor natuurbescherming. Na de identificatgie en het in kaart brengen van belangrijke plaatsen is het mogelijk de aandacht te richten op het plannen en beheer van de gronden, wat zal beijdragen aan het duurzame behoud van deze gebiedem .

^top

©ACT Suriname 2007